نیرو و خودباوری در نهاد همه ماست،ولی بیمناکیم و توانایی هایی را که به ما اعطا شده ،به کار نمی گیریم،تا زندگی را از رکود روزمره گی کسالت بار وابسته به پیشه ها و رابطه ها،رها کنیم.
از داوری دیگران در هراسیم...
شهامت آن را نداریم تا از لاک همیشگی سر برون آوریم
نیرو و خودباوری را می توان با مهربانی بزرگوارانه،نشان داد
حقایقی که به نرمی بر زبان جاری می شوند،بس فراتر از دفاع پرخاشگرانه ،ما را به پیش می رانند.
با خود صادق باش...با شهامت ،دیگرگونه باش و جسورانه پیش آی تا بگویی :"من هستم و خواهم بود" و سپس آن باش که می گویی
به یاد داشته باش که هماره آرام و باوقار،عاشقانه گام برداری
از آنچه دیگران می خواهند باشی،شخود را رها کن و از زندان آنچه با خود بیگانه ات کرده بگریز
نیروی پرشکوه عشق ورزی را در خود پیدا کن و به کارش گیر
+
نوشته شده در دوشنبه سوم دی 1386ساعت 7:20 توسط مهرنوش
|